Mea Culpa

ΣΥΓΝΩΜΗ ΚΑΙ ΟΡΙΑ

ΣΥΓΝΩΜΗ ΚΑΙ ΟΡΙΑ

Konstandina Alberti

Αύγουστος 7th, 2017

No comments

FacebookTwitterGoogle+Κοινοποίηση

Giving Hands Clipart 15
Στη ζωή μου ζητάω σπάνια συγνώμη, όχι από εγωισμό αλλά γιατί ίσως σπάνια να κατανοώ ακριβώς το λάθος μου. Η συγνώμη δεν είναι μια απλή λέξη, έτσι για να την πούμε. Πιστεύω πως αν δεν νιώθουμε λάθος δεν πρέπει να ζητάμε συγνώμη και αυτό γιατί αργότερα πάλι θα πέσουμε στα ίδια σφάλματα.
Η συγνώμη έχει μεγάλη δύναμη σαν λέξη, σαν έννοια και μας προσφέρει μια εσωτερική γαλήνη.
Το ερώτημα είναι κάθε πότε πρέπει να τη λέμε γιατί υπάρχει και ο φόβος του να φανούμε αδύναμοι.
Είμαι υπέρ της συγνώμης ναι. Αλλά όταν πρέπει. Δεν μπορώ αυτά τα τόσο υπεράνω του στυλ μας μένει μια κακία, θα δώσω τόπο στην οργή και όλα τα συναφή.
Μα αν δε φταίω ποιος ο λόγος να ζητήσω συγνώμη; Αν αυτό που έγινε με έθιξε με μείωσε με εξεφτέλισε ποιος ο λόγος να ρίξω τα μούτρα μου και να πω ένα συγνώμη;
Οι αρχαίοι μας πρόγονοι είχαν πει το παν μέτρον άριστον. Και όπως πρέπει να έχουμε μέτρο λοιπόν στο να μην κάνουμε καταχρήσεις να μην ζούμε εις βάρος των άλλων κ.λ.π έτσι χρειάζεται και ένα μέτρο στη συγνώμη.
Μεγάλη λέξη το ΣΥΓΝΩΜΗ όσο μεγάλη και το Σ’ΑΓΑΠΩ. Όσο αγαπάμε θέλουμε να μας αγαπούν και όσο ζητάμε συγνώμη θα θέλαμε και πρέπει να μας ζητούν.
Κανένας δεν είναι κατώτερος του άλλου. Γιατί το λέω αυτό; Ακούω πολλές φορές τη φράση «εντάξει αδέρφια είστε δεν κάνει». Και σκέφτομαι ε και; Αυτό είναι αμφίδρομο γιατί πρέπει εγώ πάντα να είμαι από κάτω;
Δεν είναι υπεροψία και εγωισμός να κρατάς ακόμα και στο συγνώμη τη θέση σου. Είναι αξιοπρέπεια και οριοθέτηση κάποιων πραγμάτων. Και όσο μεγαλώνω το βλέπω, το αντιλαμβάνομαι πως όλα γύρω μας είναι τόσο ρευστά.
Μεγάλη λέξη το συγνώμη μα θέλει να΄χει και ουσία. Πρέπει να λέγεται εκεί που αξίζει και όχι εκεί που θα τη σκορπίσουν.

Comments are closed.